Ανοιχτή συζήτηση -εκδήλωση:
«Η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων εν μέσω πανδημίας
και το αδιέξοδο του συστήματος».
Πέμπτη 18 Ιουνίου στις 7:00μμ στην πλατεία Ρίμινι στο Ίλιον,
καφενείο του Μιχάλη, Αχιλλέως 39.
Καθώς το πρώτο κύμα από το
τσουνάμι της πανδημίας αποσύρεται και πριν να είμαστε καν βέβαιοι για το πότε
θα μας χτυπήσει το επόμενο κύμα υποτροπής της πανδημίας, η απορρύθμιση των
εργασιακών σχέσεων από την κυβέρνηση σαρώνει ό,τι υπολείμματα εργασιακών
δικαιωμάτων είχαν γλυτώσει από τα μνημόνια.
Ταυτόχρονα, κυβερνήσεις και
εργοδότες στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα από τις ΗΠΑ μέχρι την Ιαπωνία και από
την Ελλάδα μέχρι την Σουηδία υποχρεώνουν τους εργαζόμενους όσους έχουν
απομείνει να γυρίσουν στους τόπους δουλειάς χωρίς κανένας από τους άμεσους κινδύνους
για την ζωή να έχει παραμεριστεί, χωρίς εμβόλια, φάρμακα ή έστω ενίσχυση των
δημόσιων νοσοκομείων και του Συστήματος Υγείας. Από το "μένουμε σπίτι για να μη
αρρωστήσουμε" μας υποχρεώνουν στο "δουλέψτε και ας αρρωστήσετε".
Το σύστημα έχει βυθιστεί σε μία πρωτόγνωρη διπλή κρίση πανδημίας και δραματικής
οικονομικής ύφεσης χωρίς διέξοδο οδηγώντας εκατομμύρια
εργαζόμενους στην ανεργία παντού.
Εκατομμύρια επιχειρήσεις
ανέστειλαν τη λειτουργία τους, με τα μεγαλύτερα προβλήματα στις βιομηχανίες, αεροπορικές εταιρείες που
κυριολεκτικά καθηλώθηκαν στο έδαφος, τα ξενοδοχεία, τα εστιατόρια και τα
εργοστάσια, ύστερα από την απόφαση των κρατών να επιβάλλουν lockdown για να
εμποδίσουν την επέκταση της πανδημίας. Τώρα "ανοίγουν" την οικονομία
δια της βίας και χωρίς προϋποθέσεις θυσιάζοντας στον βωμό της
"επανεκκίνησης της οικονομίας" τους εργαζόμενους όπου και όσους έχουν
ακόμα δουλειά με περικοπές σε ωράρια και αμοιβές, καθώς τα δημόσια ταμεία έχουν
εξαντλήσει πλέον την δυνατότητά τους να καλύπτουν τις υποχρεώσεις της
εργοδοσίας έναντι των εργαζόμενων.
Και τι θα γίνει με το επόμενο
κύμα της πανδημίας που αναμένεται σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας; Νέες
εκατόμβες θυμάτων με πρώτους τους εργαζόμενους στον βωμό της αδυναμίας του
συστήματος να εξασφαλίσει το στοιχειώδες δικαίωμα στην ζωή.
Μπορεί ο Covid 19 μην έχει ταξικό κριτήριο, αλλά για ακόμα μια φορά θέλουν την κρίση
να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Γι’ αυτό και οι
επιχειρηματίες από τη μια
ζητάνε τη στήριξη από το κράτος με ρευστότητα, αλλά από την άλλη και τη μείωση
των αποδοχών των εργαζομένων, την πλήρη ελαστικοποίηση της εργασίας με part-time, εκ
περιτροπής εργασίας. Η εκ περιτροπής εργασία γίνεται και στο δημόσιο ακόμη πρόφαση για
μισθολογική περικοπή.
Οι επίσημες προβλέψεις μιλάνε για εκτόξευση του χρέους στο 197% του ΑΕΠ,
9,7% ύφεση και την επίσημη ανεργία στο 30%.
Αυτό είναι το μέλλον που μας επιφυλάσσουν. Όσοι τυχεροί δεν θα
απολυθούν, θα πρέπει
να εργάζονται με υπεραυξημένους ρυθμούς για να
καλύπτουν την παραγωγικότητα μιας ολόκληρης παραγωγικής μονάδας υπό
φυσιολογικούς όρους με τα 12ωρα να αποτελούν την «νέα
κανονικότητα».
Το μοντέλο τους είναι: ιδιωτικοποίηση κερδών και κρατικοποίηση ζημιών
για αυτούς, και μισή δουλειά μισή ζωή για εμάς.
Η επίθεση εκ μέρους του
συστήματος επιχειρείται σε όλα τα μέτωπα: η εκπαίδευση γίνεται περισσότερο
εκπαίδευση για τους πλούσιους, το περιβάλλον καταστρέφεται «στο όνομα των
επενδυτών», οι ζωές μας επιτηρούνται και ελέγχονται, οι λαϊκές ελευθερίες
καταστέλλονται, οι δυνάμεις του συστήματος, επιδιώκουν να επιβάλλουν μια μόνιμη
"κατάσταση έκτακτης ανάγκης" στην εργασία, την παιδεία, τον
πολιτισμό, παντού.
Μπροστά στο νέο αυτό πρωτόγνωρο περιβάλλον που
καλούμαστε όλοι να
παλέψουμε για τη ζωή μας, σας καλούμε στην ανοιχτή συζήτηση που θα πραγματοποιήσουμε την Πέμπτη 18 Ιουνίου στις 7:00μμ στην πλατεία Ρίμινι στο Ίλιον, στο καφενείο του Μιχάλη, Αχιλλέως 39, για να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας, να σχεδιάσουμε και να οργανώσουμε
την δράση μας απέναντι σε
ένα σύστημα που απειλεί
να μας θάψει κάτω από τα ερείπια του.
Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά
