Εκδήλωση στο Ίλιον για τα Τέμπη με τον Πάνο Ρουτση, την Κατερίνα Μάτσα και τον Κώστα Παπαδάκη

Την Κυριακή 22 Μαρτίου, μια μέρα πριν την έναρξη της δίκης για το έγκλημα στα Τέμπη, στα δικαστήρια της Λάρισας, η Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά  με την στήριξη της Αριστερής Κίνησης Ιλίου και του Κοινωνικού Ιατρείου Ιλίου, οργάνωσαν μια πολύ ενδιαφέρον εκδήλωση με ομιλητές τον αγωνιστή Πάνο Ρούτση πατέρα θύματος των Τεμπών, την ψυχίατρο Κατερίνα Μάτσα και τον δικηγόρο Κώστα Παπαδάκη. 

 

 

Την εκδήλωση άνοιξε με Καλωσόρισμα η Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά αναφερόμενη στις αν επάλληλες εργατικές και κρατικές δολοφονίες με χαρακτηριστική την έκρηξη του εργοστασίου «Βιολαντα» και την κλιμάκωση της πολεμικής απειλής.

 

Το πρώτο λόγο από τους ομιλητές πήρε ο Κώστας Παπαδάκης δικηγόρος στην ιστορική δική της Χρυσής Αυγής. Ξεκίνησε τον λόγο του λέγοντας ότι η συγκεκριμένη εκδήλωση έχει μία ιδιαίτερη αξία που γίνεται μία μέρα πριν την έναρξη της ιστορικής δίκης καθώς αυτός ο αγώνας για το έγκλημα στα Τέμπη μετέτρεψε μία κοινωνία συνολικού πένθους σε μία κοινωνία συνολικού αγώνα. Συνέχισε λέγοντας ότι το γεγονός της κινητοποίησης της ελληνικής κοινωνίας διαψεύδει τους διάφορους βιαστικούς ισχυρισμούς οι οποίοι σπεύδουν να χαρακτηρίσουν την κοινωνία συντηρητικοποιημενη και πολύ περισσότερο εκφασισμένη για να μεταθέσουν την ευθύνη από τη δική τους ανικανότητα. Η υπόθεση των Τεμπών αναδεικνύει όλες εκείνες τις πλευρές οι οποίες ορίζουν τους κανόνες της εκμετάλλευσης της καταπίεσης και της καταστολής και που οδήγησαν και σε αυτό το δυστύχημα που σωστά ο κόσμος το ονομάζει έγκλημα. Στην συνέχεια αναφέρθηκε στον ηρωικό αγώνα του Πάνο Ρουτση και ολόκληρης της κοινωνίας για τα Τέμπη, στο ιστορικό της ιδιωτικοποίησης του σιδηροδρομικού σταθμού και τις ευθύνες όλων των προηγουμένων κυβερνήσεων και έπειτα εμβαθύνει στο πλαίσιο που διαδραματίζεται ο δικαστικός αγώνας ως ειδικός σε αυτό το πεδίο. Με εξαιρετικό θράσος η κυβέρνηση και η δικαστική εξουσία αν επάλληλα προσπάθησαν να συγκαλύψουν το έγκλημα, να παρουσιάσουν τα αιτήματα των συγγενών και της απεργίας πείνας του Π. Ρουτση ως άτοπα και με αποκορύφωμα τα τραγικά συμβάντα στην δική των προηγούμενων ημερών για τα Τέμπη, όπου η εισαγγελέας λιποθύμησε ενώ νωρίτερα παραβιάζοντας νομικούς κανόνες της δικής που αφορά ολόκληρη της κοινωνία παρέδωσε σχετικά νομικά έγγραφα τα οποία είχαν γραφτεί χειρόγραφα με στυλό και άλλη μία φορά δεν παραδόθηκε στους συγγενείς οπτικό και ακουστικό υλικό. Μια δική τραγικό κωμική δίκη που κανονικά θα έπρεπε να διαδραματίζεται κάτω από ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση. Ο Παπαδάκης ανέφερε ότι παρόμοια τέτοια περιστατικά καθόλου τυχαίο υπήρχαν και στην δική για την Χ.Α. όπως και σε άλλες πολιτικές δίκες που αποτέλεσαν κόμβος της ταξικής πάλης. 

Στην συνέχεια τον λόγο πήρε η ψυχίατρος Κατερίνα Μάτσα εκπροσωπώντας το δίκτυο κοινωνικών ιατρείων αλληλεγγύης, πιάνοντας το νήμα από τα λόγια του Παπαδάκη ότι αυτή η είχε την μεταμορφωτική ιδιότητα για την κοινωνία και από μια κοινωνία συλλογικούς πένθους μετατράπηκε σε μια κοινωνία συλλογικού αγώνα με τις κολοσιαιεςδιαδηλώσεις που κατέκλυσαν ολόκληρη την χώρα. Η υπόθεση των Τεμπών αποτελεί τραγική με την αρχαιοελληνική έννοια. Το ελληνικό κράτος διέπραξε « Ύβρις » προς τους νεκρούς ενώ καταδίκασε σε τραύμα ολόκληρη την κοινωνία. Και διαδικασία που διαπράχθει σε τρείς χρόνους: Την στιγμή του δυστυχήματος, την στιγμή της εγκατάλειψης και τέλος την στιγμή της συγκάλυψης. Ο μεγαλύτερος κοινωνικός απολογισμός είναι ο αποκλεισμός των νεκρών . Το ελληνικό κράτος επανειλημμένα προσπάθησε να ιδιωτικοποιήσει σε καθέναν το πένθος μετατρέποντας το σε προσωπικό. Παρόλα αυτά το πένθος συλλογικοποιηθηκε και με την μεταμορφωτική του ικανότητα γέννησε έναν νέο κόσμο αγώνα. Συνέχισε υποστηρίζοντας ότι, η εμπειρία των Τεμπών έχει απονομιμοποίησει δικαιοσύνη και την κρίση της δικαστικής εξουσίας και έχει αποκαλύψει μια νέα γενιά ανθρώπων που μάχονται για δικαιοσύνη, συμμετέχουν στις διαδηλώσεις ενώ δεν αποτελούν μέρος του οργανωμένου κινήματος. Η οποία γενιά αποκαλύφθηκε μέσα από έναν αγώνα για δικαιοσύνη που θα ολοκληρωθεί μόνο μέσω την ολοκληρωτικής κοινωνικής απελευθέρωσης και την καταστροφή του καπιταλισμού.

Τέλος τον λόγο πήρε ο Πάνος Ρούτσι, πατέρας του δολοφονημένου Ντένις Ρούτσι. Ξεκίνησε λέγοντας ότι τα λόγια της Κατερίνας Μάτσα αποτυπώνουν με καθαρότητα ολόκληρη την αλήθεια. Αναφέρθηκε στο ιστορικό του κοινωνικού αγώνα για το έγκλημα στα Τέμπη, την απεργία πείνας, την θρασύδειλη στάση της κυβέρνησης που συνέχεια εξαπατάει των συλλόγων συγγενών θυμάτων και τέλος στην επόμενη ημέρα του αγώνα. Υποστήριξε ότι υπάρχει ακόμα μακρύς δρόμος ως το τέλος αυτού του αγώνα για τον οποίο όμως δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Εμείς είμαστε η συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας και οι δολοφόνοι είναι μόνοι τους, πανικόβλητοι και προσπαθούν να συγκαλύψουν με κάθε τρόπο την υπόθεση. Όσο υπάρχει αυτή η μάχη, όσοι ολόκληρος ο κόσμος συμμετέχει και αγωνίζεται ενάντια στους δολοφόνους, η νίκη είναι νομοτελειακά σίγουρη.

Στο τέλος ακολούθησε πλούσια συζήτηση με το κοινό

Εκδήλωση για τα Τέμπη με τους Πάνος Ρούτσι, Κώστας Παπαδάκης και την Κατερίνα Μάτσα

Συγκέντρωση – Συζήτηση

Το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη ΔΕΝ θα ξεχαστεί!

Κυριακή 22 Μαρτίου 2026, ώρα 11 πμ

Πολυδύναμο Κέντρο Ιλίου

«Μ. Θεοδωράκης» (ΒΙΟΦΙΑΛ), Ηροδότου & Πωγωνίου

Συμμετέχουν:

•     Πάνος Ρούτσι (γονέας),

•     Κώστας Παπαδάκης (δικηγόρος),

•     Κατερίνα Μάτσα (Ψυχίατρος, Δίκτυο Κοινωνικών Ιατρείων Αλληλεγγύης)

 

Εκατοντάδες χιλιάδες λαού σε ολόκληρη την χώρα, διατράνωσαν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά την απόφασή τους ότι η κρατική δολοφονία στα Τέμπη δεν μπορεί να ξεχαστεί, όσο η υπεύθυνη κυβέρνηση και οι ένοχοι της δολοφονίας των 57 συνανθρώπων μας,  εξακολουθούν να μας κυβερνούν και να κυκλοφορούν ελεύθεροι.

 

Τα αίτια θανάτου των 57 του προδιαγεγραμμένου κρατικού σιδηροδρομικού εγκλήματος στα Τέμπη, από την πρώτη στιγμή συνειδητά αποκρύφτηκαν από την κυβέρνηση, ο χώρος της μετωπικής σύγκρουσης των δύο τρένων «μπαζώθηκε», κόκαλα και μέλη των νεκρών πετάχθηκαν στα μπάζα – σε μια πρωτοφανή προσβολή των νεκρών!

 

Το ερώτημα είναι αδυσώπητο. Τι θέλουν κρύψουν, αν όχι την ευθύνη τους και «υλικά» που πιθανότατα έχουν σχέση με παράνομη μεταφορά υλικών προορισμένων ίσως για λαθρεμπόριο, ή πολύ πιθανόν για τις στρατιωτικές ανάγκες του ΝΑΤΟ και του Ισραήλ.

 

Από το 2011, όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις και μετά προώθησαν την ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ, με την πολυδιάσπαση και την υποστελέχωσή του. Και τελικά οδήγησαν σε ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα, με υπεύθυνους τις κυβερνήσεις, το κράτος, το ιταλικό μονοπώλιο της Hellenic Train, αλλά και την δικαστική εξουσία.

 Συγκαλύπτουν το έγκλημα και υπηρετούν το κεφάλαιο. Παρ’ όλα όσα έχουν αποκαλυφθεί, παρά τις τεράστιες κινητοποιήσεις και τον αγώνα της απεργίας πείνας του Πάνου Ρούτσι, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, βυθισμένη στα σκάνδαλα και τη διαφθορά επιμένει στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών.

 

Όσο οι εργαζόμενοι βλέπουν ολοένα και πιο ξεκάθαρα το πως ο αγώνας των γονιών και συγγενών των 57 δολοφονημένων στα Τέμπη δένεται άμεσα με τους καθημερινούς νεκρούς στους τόπους δουλειάς, όπως στα Τρίκαλα και αλλού, τόσο η μαφία της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας του Παναγόπουλου και της ξεπουλημένης ΓΣΕΕ, κάνει ότι μπορεί για να εμποδίσει τον κοινό αγώνα για την δικαίωση των θυμάτων. Αλλά δεν είναι οι μόνοι που αρνούνται στην εργατική τάξη την γενική απεργιακή κινητοποίηση για την δικαίωση των νεκρών, αλλά και την προστασία των ζωντανών από τον μολώχ του κεφαλαίου. 

 

Όταν η βαρβαρότητα γίνεται νόμος, ο ταξικός αγώνας είναι καθήκον και μοναδική διέξοδος ! Καμία συγκάλυψη! Να αποδοθούν όλες οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες, να τιμωρηθούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί.

 

•     Ενιαίος δημόσιος σιδηρόδρομος, δημόσια περιουσία χωρίς αποζημίωση με εργατικό και λαϊκό έλεγχο.

•     Να βάλουμε τέλος στα εργοδοτικά εγκλήματα, στα μικρά και μεγάλα «Τέμπη» στους χώρους δουλειάς όπως αυτό στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα.

Διοργάνωση:

 

 ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΣΤΑ ΔΥΤΙΚΑ

Στηρίζει το ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΙΛΙΟΥ

& η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΙΛΙΟΥ

 

Εκδήλωση: Τι εχει αλλαξει μετα την Βενεζουέλα το Νταβός και την Γρηλανδία;

 Τι εχει αλλαξει μετα την Βενεζουέλα το Νταβός και την Γρηλανδία;

Τι εχει αλλαξει μετα την Βενεζουέλα το Νταβός και την Γρηλανδία;

Εκδήλωση με τους: Κώστα Ράπτη (Δημοσιογράφος), Θόδωρο Κουτσουμπό (Νέα Προοπτική), Χασάν Κούτσι (Παλαιστινιακό Σπιτι)

Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 11:00
Ανοιχτός Κοινωνικός Χώρος Ιλίου, Ιδομενέως 32

Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά

ergatikisymmaxia@gmail.com / ergatikisymmaxia.blospot.com